آرادی و روز اول مهد کودک 95/1/26

و اما روز موعود فرا رسید

امروزشنبه  26/1/96 گل پسرمان رو بعد از 3 سال و 7 ماه تمام آوردیم مهد کودک دانشگاه شهیدبهشتی. صبح که بهش گفتم آرادی بیدار شو میخوایم بریم مهد کلی گریه کرد و بهونه گرفت که نه من میخوام برم خونه ی مامانی ولی بعد از کلی شعر و غزل خوندن بالاخره راضی شد که بریم.

اولین دقایق ورود به مهدش مصادف شد با اردوی کتابخونه مرکزی برای همین امروز پسرمان دوتا اولین رو تجربه کرد یکه اولین اردو و دیگری اولین روز مهد. تقریبا یک ساعت بعد ترهم رفتم تا براش میوه ببرم دیدم تو حیاط داره با بچه ها بازی میکنه و داشتم تلاش میکردم که منو نبینه ولی کاملا ناموفق بودم. دوید اومد پیشم و گفت: مامان ما رفته بودیم اردو روباه درست کردم. دردت به جونم عزیز دلم.

تو راه رفتن به محل کارم بودیم که آرادی از اینکه این همه تو ترافیک موندیم خسته شده بود  یه نگاهی به موتوری کنار دستمون انداخت و گفت: مامان به بابا بگم برامون یه موتور بخره که لای این ماشینا گیر نکنیم.

بعد از اینکه از مهد اومد:

• مامان من عاشق زیبا جونم

• مامان میشه بازم بیایم مهد (ممنونم مامان مهربونم)

• در حال رفتن به اردو

درست کردن روباه در کتابخونه مرکزی

اینم بعد از اردو و بازگشت به مهد و بازی در حیاط

روز دوم و کلاس کارآفرینی (ساخت قایق)

اینم روز سوم و بازگشت از مهد

از حال و روز خودم که هرچی بگم کم گفتم. تقریبا ده روزی میشه که توی کشمکش با خودم هستم از یه طرف استرس جدا شدن آراد از مامانی و تلاش های مامانی برای منصرف کردن من واسه نیاوردن آرادی به مهد و از طرف دیگه هم با یکی از دوستام که روانشسناسه کودکه صحبت کردم گفت که بهتره بیاریش مهد و دیگه وقتشه. سخن کوتاه که حال روحمان اصلا میزون نیست.

و این همه آراد بعد از یک روز خسته کننده

خدای مهربونم خودت مواظب همه ی بچه ها باش و در کنار همشون پسرکمان رو حفظ من.

مامانی عاشقتم امیدوارم دوره ی جدید همراه با یه عالمه تجربه خوب و دلنشین برات باشه.